درمان پسوریازیس علل علائم و روش های درمانی – بررسی 5 نوع اصلی

پسوریازیس معمولاً از کجا شروع می شود؟

فلس ها اغلب روی مفاصلی مانند آرنج و زانو ظاهر می شوند، اما ممکن است در هر نقطه ای از بدن ایجاد شوند، از جمله:

• دست ها
• پاها
• گردن
• پوست سر
• صورت

انواع کمتر شایع پسوریازیس می توانند نواحی زیر را درگیر کنند:

• ناخن ها
• دهان
• اطراف اندام تناسلی

این بیماری اغلب با برخی بیماری های دیگر همراه است، از جمله:

• دیابت نوع ۲
• بیماری التهابی روده
• بیماری های قلبی
• آرتریت پسوریاتیک
• اضطراب
• افسردگی

انواع مختلف پسوریازیس

پنج نوع اصلی پسوریازیس وجود دارد:

1.پسوریازیس پلاکی

پسوریازیس پلاکی شایع ترین نوع این بیماری است. آکادمی پوست آمریکا (AAD) تخمین می زند که حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس به این نوع دچار هستند.
در این حالت، لکه های قرمز و ملتهب روی پوست های روشن و لکه های بنفش، خاکستری یا قهوه ای تیره روی پوست های تیره تر ایجاد می شود که تشخیص آن را در افراد رنگین پوست دشوارتر می کند. این لکه ها معمولاً با پلاک ها یا فلس های نقره ای مایل به سفید پوشیده شده اند و اغلب روی آرنج، زانو و پوست سر دیده می شوند.

2.پسوریازیس خالدار

پسوریازیس خالدار معمولاً در دوران کودکی بروز می کند و باعث ایجاد لکه های کوچک صورتی یا بنفش می شود. این لکه ها اغلب روی تنه، بازوها و پاها ظاهر می شوند و معمولاً ضخیم یا برجسته نیستند.

3.پسوریازیس پوسچولار

این نوع پسوریازیس بیشتر در بزرگسالان دیده می شود و با تاول های سفید و چرکی و نواحی وسیع پوست ملتهب قرمز یا بنفش همراه است. در پوست های تیره تر، این ضایعات ممکن است بنفش پررنگ تر به نظر برسند. این نوع پسوریازیس معمولاً به صورت موضعی در دست ها یا پاها ظاهر می شود، اما گاهی گسترده است.

4.پسوریازیس معکوس

پسوریازیس معکوس باعث ایجاد نواحی قرمز، براق و ملتهب می شود و معمولاً در زیر بغل، زیر سینه ها، کشاله ران یا اطراف چین های پوستی ناحیه تناسلی دیده می شود.

5.پسوریازیس اریترودرمیک

طبق گزارش بنیاد ملی پسوریازیس، این نوع پسوریازیس شدید و بسیار نادر است. در این حالت، بخش های وسیعی از بدن به طور هم زمان درگیر می شوند و پوست حالتی شبیه آفتاب سوختگی شدید پیدا می کند. پوسته ها به صورت ورقه ای جدا می شوند و تب یا احساس بیماری شدید در این نوع غیرمعمول نیست.
این نوع پسوریازیس می تواند تهدیدکننده زندگی باشد و نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد.

علائم پسوریازیس

علائم پسوریازیس در افراد مختلف متفاوت است و به نوع بیماری بستگی دارد. این علائم می توانند از چند لکه کوچک تا درگیری گسترده بخش های بزرگی از بدن متغیر باشند.
شایع ترین علائم پسوریازیس پلاکی عبارت اند از:

• لکه های برجسته و ملتهب که روی پوست روشن قرمز و روی پوست تیره قهوه ای یا بنفش دیده می شوند
• فلس ها یا پلاک های نقره ای مایل به سفید یا خاکستری
• خشکی پوست که ممکن است ترک بخورد و خونریزی کند.
• درد، خارش یا سوزش اطراف ضایعات
• ناخن های ضخیم و حفره دار
• درد و تورم مفاصل

نکته مهم

همه افراد تمام این علائم را تجربه نمی کنند و در انواع کمتر شایع، علائم ممکن است متفاوت باشد.

چگونه متوجه شویم پسوریازیس داریم؟

بیشتر افراد مبتلا به پسوریازیس ، دوره های عود و فروکش علائم را تجربه می کنند. ممکن است علائم برای چند روز یا چند هفته شدید شوند و سپس کاهش یابند یا تقریباً ناپدید شوند.
پس از مدتی، بیماری ممکن است دوباره عود کند، به ویژه اگر با محرک های رایج تشدید شود. زمانی که علائم فعال وجود ندارد، فرد در مرحله «بهبودی» قرار دارد؛ هرچند این به معنای پایان همیشگی بیماری نیست.

آیا پسوریازیس مسری است؟

پسوریازیس مسری نیست و از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود. تماس با ضایعات پوستی فرد مبتلا باعث ابتلای فرد دیگر نخواهد شد. آموزش در این زمینه اهمیت زیادی دارد، زیرا بسیاری از افراد به اشتباه فکر می کنند این بیماری مسری است.

علت های احتمالی ابتلا پسوریازیس

پزشکان هنوز علت دقیق پسوریازیس را نمی دانند، اما دو عامل اصلی شناخته شده اند:

1. ژنتیک
2. سیستم ایمنی

پسوریازیس یک بیماری خودایمنی است که در آن، گلبول های سفید خون به اشتباه به سلول های سالم پوست حمله می کنند. این حمله باعث تسریع تولید سلول های پوستی، تجمع آنها روی سطح پوست و ایجاد پلاک ها و التهاب می شود.
از نظر ژنتیکی، داشتن سابقه خانوادگی می تواند خطر ابتلا به پسوریازیس را افزایش دهد، هرچند بسیاری از افراد مبتلا هیچ سابقه خانوادگی مشخصی ندارند.

تشخیص صحیح برای درمان پسوریازیس

برای درمان پسوریازیس ، تشخیص دقیق اهمیت زیادی دارد. تشخیص ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1. معاینه فیزیکی
   بیشتر پزشکان می توانند با یک معاینه ساده و مشاهده علائم، پسوریازیس را تشخیص دهند. در صورت داشتن سابقه خانوادگی اطلاع دادن به پزشک نیز در این مرحله مهم است.
2. بیوپسی
   در صورت نامشخص بودن علائم، نمونه کوچکی از پوست برداشته می شود تا زیر میکروسکوپ بررسی شود. این روش می تواند نوع پسوریازیس را مشخص کرده و سایر بیماری ها را رد کند.

عوامل محرک پسوریازیس

محرک ها در افراد مختلف متفاوت اند و ممکن است با گذشت زمان تغییر کنند. شایع ترین محرک ها عبارت اند از:

• استرس شدید
• مصرف الکل
• جراحت، بریدگی یا آفتاب سوختگی
• مصرف برخی داروها مانند لیتیوم، داروهای ضد مالاریا و داروهای فشار خون
• عفونت ها، به ویژه گلودرد استرپتوکوکی

گزینه های درمانی پسوریازیس

درمان های پسوریازیس با هدف کاهش التهاب، کند کردن رشد سلول های پوستی و کاهش پلاک ها انجام می شوند و به سه دسته تقسیم می شوند:

1. درمان های موضعی
   شامل کرم ها و پمادهایی مانند کورتیکواستروئیدها، رتینوئیدها، آنترالین، آنالوگ های ویتامین D، اسید سالیسیلیک و مرطوب کننده ها.
2. داروهای سیستمیک
   دارو های سیستمیک برای موارد متوسط تا شدید استفاده می شوند و شامل متوترکسات، سیکلوسپورین، زیست داروها، رتینوئیدهای خوراکی و آپرمیلاست هستند.
3. نوردرمانی
   استفاده از نور UV یا نور طبیعی خورشید که می تواند علائم پسوریازیس خفیف تا متوسط را کاهش دهد.

توصیه های غذایی برای افراد مبتلا به پسوریازیس

اگرچه غذا درمان کننده پسوریازیس نیست ، اما رژیم غذایی سالم می تواند به کاهش علائم کمک کند. توصیه ها شامل:

• مدیریت وزن
• کاهش مصرف چربی های اشباع
• افزایش مصرف امگا ۳
• اجتناب از غذاهای التهاب زا
• کاهش یا ترک مصرف الکل
• بررسی نیاز به مکمل های ویتامینی با نظر پزشک

زندگی با پسوریازیس

زندگی با این بیماری می تواند چالش برانگیز باشد، اما با مدیریت مناسب می توان علائم را کنترل کرد. توجه به رژیم غذایی، کنترل استرس و سلامت عاطفی نقش مهمی دارند.
افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است بیشتر در معرض افسردگی و کاهش عزت نفس باشند. ارتباط با منابع حمایتی، مشاوره روان شناسی یا گروه های حمایتی می تواند بسیار کمک کننده باشد.

پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک

بین ۳۰ تا ۳۳ درصد افراد مبتلا به پسوریازیس به آرتریت پسوریاتیک دچار می شوند. آرتریت پسوریاتیک یک بیماری مزمن است. مانند پسوریازیس، علائم آرتریت پسوریاتیک ممکن است به صورت دوره‌ای عود کرده و سپس فروکش کنند. آرتریت پسوریاتیک همچنین می‌تواند مداوم باشد و علائم و مشکلات ثابتی داشته باشد. این بیماری معمولاً مفاصل انگشتان دست یا پا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین ممکن است کمر، مچ دست، زانو یا مچ پا را نیز درگیر کند. بیشتر افرادی که به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می‌شوند، پسوریازیس دارند. با این حال، ممکن است افراد بدون تشخیص پسوریازیس نیز به این بیماری مفصلی مبتلا شوند. اکثر افرادی که بدون ابتلا به پسوریازیس، تشخیص آرتریت دریافت می‌کنند، یکی از اعضای خانواده‌شان به این بیماری پوستی مبتلا بوده است.

نکته مهم

تشخیص و درمان زودهنگام آرتریت پسوریاتیک می تواند از آسیب های مفصلی شدید جلوگیری کند.

منبع : سایت Healthline